Σάββατο, 3 Οκτωβρίου 2015

Tiamat 1991 - 1997: Music Suggestion Of The Day 03/10/2015


Today we’re back to our favorites from the early NWoSDM… We’re following their paths right after the debut’s (Sumerian Cry) release and the split between key figures of the band called Treblinka, that soon would consist today’s band suggestion until 1997, when it was fairly obvious that they would leave the sounds of the extreme for good…

Ό,τι Μπουζούκι....Χαίρομαι!!


Μπορεί μερικές φορές να φαίνεται αστείο, αλλά η «στήλη» αυτή του Σαββάτου, ένεκα Σαββάτου, σαν άλλη Εβραϊκή γιορτή επέβαλε την extra χρήση μουσικής, αφιερωμένης στο multi-culti kitsch (που είναι η «λαϊκή» ελληνόφωνη μουσική, ή τουλάχιστον τα ήθη που την συνοδεύουν κ εκφράζονται δια μέσου της),  ξεκίνησε με την έννοια του σουρεαλισμού, αποτείνοντας έναν ιδιόμορφο φόρο τιμής στον «μολώχ» του πολιτισμού που οι Έλληνες επαίρονται πως έχουν. Κ μην μου πει κανείς ότι υπάρχει πιο mainstream trend από το kitsch του ελληνικού σκυλάδικου σε οιανδήποτε χώρα του πολιτισμένου κόσμου, ή των Βαλκανίων, ή των χωρών της Ανατολής… For what is worth, που λένε κ στις πίστες, τούτη η έξη κάποια στιγμή σταμάτησε. Γι’ αυτό και ενώ σε κάθε πρόβλημα που μας έθετε του Moriarty του κουτούκι (π.χ. η coka-cola πάει με όλα), υπήρχε και μια απολύτως σοβαρή, ή «σοβαροφανής»,  μουσική νότα….

Παρασκευή, 2 Οκτωβρίου 2015

Pentangle: Music Suggestion Of The Day 02/10/2015

(Source Wiki) Pentangle (or The Pentangle)[1] are a British folk - jazz band with an eclectic mix of Folk, jazz, blues and folk rock influences. The original band was active in the late 1960s and early 1970s, and a later version has been active since the early 1980s. The original line-up, which was unchanged throughout the band's first incarnation (1967–1973), was: Jacqui McShee, vocals; John Renbourn, vocals and guitar; Bert Jansch, vocals and guitar; Danny Thompson, double bass; and Terry Cox, drums.
The name Pentangle was chosen to represent the five members of the band, and is also the device on Sir Gawain's shield in the Middle English poem Sir Gawain and the Green Knight which held a fascination for Renbourn.[2]

We have to admit though after noticing that one of their most famous albums (Cruel Sister) has no copyright restrictions (meaning that all songs are public domain) that is group may as well be a) enormously rich or b) unbelievably true to their art…. Your choice
Thanks to Tomy c 4 reminding us the chilling, travelling beauty of late 60’s experimental folk ‘n roll…
So covering a time space from 1968 to 1972 we present to you the Top 5 releases of
The Pentangle

Ranking albums as following:
#1 Basket Of Light 1969
#2 Sweet Child (studio album) 1968
#3 Cruel Sister 1968
#4 The Pentangle (debut album) 1968
#5 The Salomon's Seal 1972


Pentangling
 

Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2015

September 2015 Top New Releases: Music Suggestion Of The Day 01/10/2015


Ok I’ve already told you September is for me a kind of a start within the year, or an alternative new year… every season opens; schools are in session so are major sport leagues throughout most of our continent. 


But because it is not New Year, I tend to feel like pupils forced to school for one more year… Nevertheless September that already is behind us marked by the multiple new releases for many of our favorite groups… We select only 4 from the many remarkable new and long awaited albums… and link them to the posts that already been presented in this blog… I knοw that there are many more both interesting & notable releases (call me Motorhead) but one has the time to enjoy only as such...

So which is your favorite new release??


The Pioneers Iron Maiden with their Book Of Souls (released in 4/9/2015)???

The appraisers of the Antichrist (Ghost B.C.) proceeding with their favorite story in Meliora (the only suggestion that is not released in September, but late August 21/8/2015)??


The Band once called Slayer with their surprisingly good Repentless (released 11/9/2015 hihihi)????






Or the Zeppelin-oriented Graveyard with their brand new ultra-bluesy Innocence and Decadence album (released 25/09/2015)???…











Which side are you on???


Have a Good Month!!


Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2015

My Favorite Musicals #3 Dancer In The Dark: Music Suggestion Of The Day 30/09/2015


Ok I know this should have been posted yesterday butTom couldn’t… wait. Today we’er meddling with one not so typical musical, way off Broadway, with no sense of corny and melodramatism, just the well – known Von Trier’s misanthropic approach. Exploited and blind Bjork portrays convincingly the typical Trier heroine, one step too far from the wife that suffers (in Breaking The Waves), or later on the gangster’s daughter who wanting redemption falls upon the preying “humble” little community (in Dogville).
This is the third film in von Trier's "Golden Heart Trilogy"; the other two films are Breaking the Waves (1996) and The Idiots (1998). The film was an international co-production among companies based in twelve countries: Denmark, Argentina, Finland, France, Germany, Iceland, the Netherlands, Norway, Spain, Sweden, the United Kingdom, and the United States.. It was shot with a handheld camera, and was somewhat inspired by a Dogme 95 look. The soundtrack for the film, released as the album Selmasongs, was written mainly by Björk, but a number of songs featured contributions from Mark Bell and the lyrics were by von Trier and Sjón. Three songs from Rodgers and Hammerstein's The Sound of Music were also used in the film (Source Wiki). How is that for a musical suggestion eh?


I've seen it All

Retro Database: Η Αλεπού & Ο Μπούφος


Ολοκληρώνουμε σήμερα το μίνι – αφιέρωμα στον τιτανοτεράστιο Γιώργο Κωνσταντίνου, με μια σειρά στην οποία μετατρέπεται ξανά σε one man army και επιτέλους βάζει εαυτόν σε πρωταγωνιστικό ρόλο, οικειοποιούμενος αυτό που ξέρει να κάνει (όπως αποδείχθηκε) καλύτερα… κ όχι, όχι δεν εννοούμε να υποδύεται τον φωνακλά σύζυγο – δυνάστη… αυτή ήταν μια πλευρά του επίκτητη, δημιουργημένη από το αξεπέραστο ηθογραφικό έπος του ακόμη μεγαλύτερου Γεώργιου Τζαβέλλα. Το φόρτε του έλληνα κωμικού είναι η ανακάλυψη και εμβάθυνση πάνω στον άνθρωπο –  προφιτερόλ, τον άνθρωπο – τίποτα δηλαδή, που επαίρεται περιστασιακά μόνο και μόνο για να διαπιστώσει πως οι όποιοι έπαινοι πάνε στον πισινό του, πολύ απλά γιατί κανείς δεν ασχολείται μαζί του, τον άνθρωπο που ενσαρκώνει το μικροαστικό τίποτα και το έχει κάνει πάντοτε δημιουργώντας συμπάθεια στον χαρακτήρα, δίνοντας μεγαλύτερη ενάργεια απ’ αυτή που αποδίδουν σε τέτοιους ρόλους άλλες μεγάλες κωμικές περσόνες, όπως ο Μουστάκας (Το ψώνιο).

Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2015

Tom Waits Part II (The 90's & 00's): Music Suggestion Of The Day 29/09/2015


Following up on yesterday’s suggestion we compile the other 2 decades in which Tom released masterpieces and we manage to compile the largest playlist for a solo artist in this blog. For info and links visit yesterday’s post

Today only we hear the following diamonds (as ranked in rateyourmusic.com)

90’s
Bone Machine 1992
Mule Variations 1999

00’s
Orhans: Brawlers, Bawlers & Bastards 2006
Alice 2002
Blood Money 2002


With yesterday’s 6 albums we present to you 11 out of 21 studio albums for your hearing pleasure…




Lord I've been changed

Το Σiνεμά Της Γειτονιάς Παρουσιάζει 29/09/2015 Αυστηρώς Κατάλληλο 2008

Σήμερον
Αυστηρώς Κατάλληλο
Ακατάλληλον για όσους έχουν προβλήματα με την Τέχνη γενικά…
Λίγα λόγια για το έργο….
Το τηλεοπτικό δίδυμο Ρέππα  - Παπαθανασίου στην καλύτερη και πιο αυθεντική τους ταινία, που δυστυχώς δεν γνώρισε ανάλογη εμπορική επιτυχία με το νευρωτικό Safe sex, ακόμα και με όρους μιας ταινίας σαν «Το κλάμα» την μοναδική ελληνική spoof ταινία μετά τον Δράκουλα. Ό,τι και αν πούμε είναι λίγο μια ελληνική κωμωδία που διαρκώς «γράφει» σε ατάκες, δανείζεται από τον παμμέγιστο Γούντυ (Hollywood Ending) και τολμά να προβοκάρει τους ντεκαβλέ καλλιτεχνικούς δημιουργούς του αυθεντικού κλαψομούνικου λυρικού Ελληνικού κινηματογράφου κάνοντας την τραγωδία και την κλασσική ρωσική λογοτεχνία πιο…. Porn friendly….

Η Συνέχεια Επί της Οθόνης….



Τζούλη....Πάρτον!!

 

Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2015

Tom Waits Part 1 (The 70's & 80's): Music Suggestion Of The Day 28/09/2015



Today is the birthday of my beloved companion in the struggle, some call, Life…One of her favorite artists is today’s suggestion as the humblest (but not cheapest) of gifts. A way of remembering our hooks in this life…so today we’ re dealing with Baudelaire of jazz rock, an artist so distinctive, as yesterday’s lyrically mastermind, a bluesy improvising poet of the west, a Berthold Brecht of rock n roll a man that Hollywood already found the actor that would impersonate him (Ron Perlman)… a man that fraternized with everything Avant garde  of indie American urban rock community of the 70’s and managed to release masterpieces throughout his over 40 years spanning career. An artist hard to label (whoever can label the genre this artist is serving, might as well announce it to the rest of the world too!!) and even harder to ignore… his work is so big that we split up today’s suggestion in two parts, thus covering 4 decades of jazzy bluesy poetic rock music

Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου 2015

Leonard Cohen: Music Suggestion Of The Day 27/09/2015


It has a become a peculiar ethos for our suggestion on Sundays to present something larger, even if «it» represents a band or a solo artist, with only exception for this month Beyond Creation that surely can’t match neither septicflesh’s fame nor Elvis… today (being widely influenced by True Detective’s Season 2 opening theme-but the original Popular Problems album version, with the arabesque and highly provocative to US audiences as it seems, interlude) we deal with an artist that surely is either proclaimed by his fans, or even self-defined, as rock, but with a wide perspective that doesn’t exclude the folk of Dylan the same way that wasn’t excluded from the vast concept of the Rock genre, pop oriented trend bands such as U2 or progressive fusionists that later evolved to solo stardom as singers of love (e.g. Roxy Music & Bryan Ferry).

God & I




Πως λέμε the king & I κυρά Σούλα μου??? καμία σχέση!! Τούτο το παραλήρημα απευθύνεται προφανώς σε ειδικούς της ψυχικής υγείας με ερωτήματα τύπου: «τον χάνουμε γιατρέ, ή να ξαναρχίσουμε να του ρίχνουμε χαπάκια στον καφέ?». Και ήταν καιρός να ξαναπιάσουμε θεματικές που ουδείς ενδιαφέρεται να διαβάσει… ξεκινώ λοιπόν χωρίς την προσμονή κάποιου την ύστατη στιγμή να με σταματήσει (για το καλό σας). Όταν σκέπτομαι τον Θεό, σκέπτομαι την σχέση μου με το παιδί μου, πόσο στοργή με γεμίζει, πόση ανεξήγητη αγαλλίαση, πως δεν τρέχει κάστανο, ακόμα και μέσα την χειρότερη μπόρα,  μόνο γιατί υπάρχει αυτή η στοργή, αυτή η σιγουράδα της αγάπης… ίσως τελικά να είναι η μοναδική παρηγοριά στην αβάσταχτη μοναξιά της, χωρίς προσδοκία για άλλα μεγαλεία από την αναπνοή, τον ίδρο και τα χώματα, ύπαρξης…