Σάββατο, 25 Απριλίου 2015

4 ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ....

Τίποτα καλό δεν είναι ποτέ εύκολο


Σαν σήμερα πριν 3 μήνες είχαμε εκλογές και σαν… αύριο είχαμε την πρώτη αριστερή κυβέρνηση (δεν πρέπει λογικά ούτε οι ίδιοι οι ΚΚΕδες να θεωρούν αριστερή κυβέρνηση την συγκυβέρνηση με τον Δράκουλα…), με άρωμα chanel

Τι έχει γίνει στο μεταξύ? Όπως από τότε γράφαμε (όχι δεν ευλογάω τα γένια μου) «από το 1η φορά Αριστερά, στο κάθεμέρα Αριστερά δεν σας πέρναγε από το μυαλό έ?» και πως «είναι ιστορικό χρέος των Αριστερών να βγάλουν το φίδι από την τρύπα» Είχαμε πει και άλλα αλλά ποιος ακούει… το εντυπωσιακότερο θέμα με τούτο το recap είναι πως αποδείχθηκε πλέον περίτρανα πως το όλο πρόβλημα είναι θέμα πολιτικής βούλησης. Και βλέποντας το Δ.Ν.Τ. να είναι το μόνο των "θεσμικών", ή όπως παλιά, τροϊκανών, που αντιτίθενται μαζί με τον ανάπηρο (εμπνευστή της επιλογής της λιτότητας σαν απάντηση στην κρίση, ή απλά σαν sweeping machine για να μαζέψει το χρήμα του κόσμου) στις κοστολογημένες, πλέον, προτάσεις της κυβερνώσας Αριστέρας, πείθεσαι ακόμα περισσότερο.
Cristy Brown

Ακόμα και αν είσαι απλά εγκάθετος δεν μπορείς να παραγνωρίσεις ότι και νομοσχέδια με προφανή δημοσιονομική επιβάρυνση έχουν κατατεθεί και ψηφιστεί και λεφτά επιπλέον δεν έχουμε δανειστεί (πλην των τραπεζών που όλοι φαντάζομαι δεχόμαστε δεν αποτελεί θεσμικό κομμάτι του κράτους) και πως σε πείσμα του κάθε παπαγάλου / προβοκάτορα ούτε έχουμε βουλιάξει, ούτε έχουμε υπογράψει κάτι το οποίο μπορεί να χαρακτηριστεί νεοφιλελεύθερο ή υφεσιακό, ή εναρμονισμένο με την επιβαλλόμενη, από τις τράπεζες / πιστωτικά ιδρύματα, πολιτική λιτότητας.. σε πείσμα δεξιών και άλλων που αναμένουν την κωλοτούμπα 4 μήνες τώρα... Και οι Πρετεντέρηδες βοούν για το έκτακτο χαρακτήρα στα νομοθετήματα, στα οποία αντιτίθεντο οι Συριζαίοι, βοούν για την δήμευση και τον εσωτερικό δανεισμό... Και όλοι ξεχνούν πως οι αντιρρήσεις δεν ήταν τόσο στον έκτακτο χαρακτήρα, όσο στο περιεχόμενο με το οποίο καλούνταν να συμφωνήσουν, με την "ετικέτα" του κατεπείγοντος (και όχι την απαίτηση για εκτεταμένη κοινοβουλευτική πλειοψηφία) και όλοι ξεχνούν την πρακτική στάση πληρωμών στον ιδιωτικό τομέα τα τελευταία 2 χρόνια καθώς και τις μνημονιακές υπερ-περικοπές στους δημοτικούς προϋπολογισμούς των τελευταίων 2 χρόνων.....Τους ενοχλεί  ο έλεγχος.. Και ναι, δεν είναι απόλυτα Εθνική, η εθνική τράπεζα, όμως οι κομμουνιστές δεν θα επιχειρούσαν κεντρικό έλεγχο, μεσω πιστωτικού ιδρύματος το οποίο θα ήλεγχαν απόλυτα?? εδώ ακόμη κάποιο φοβούνται να τους ψηφίσουν, μην και τους πάρουν τα λιόφυτα, στα αποθεματικά των Δήμων θα κολλούσαν???? Ήμαρτον, ας μην κρυβόμαστε πίσω απο το δάχτυλο μας... Δεν είναι αρκετό το γαμημένο να μας κρύψει......
Αναφορικά με τις λεγόμενες δομικές μεταρρυθμίσεις, αν τούτες είναι η εφαρμογή του αυτονόητου τότε συμφωνούμε απόλυτα. Με τον όρο αυτονόητα ομιλούμε τόσο για δεδομένα (μηχανογράφηση, περιορισμό της γραφειοκρατίας, διασταυρωμένος και άμεσος έλεγχος από τις αρμόδιες υπηρεσίες) που ισχύουν σε άλλες χώρες του εξωτερικού, όσο και για έννοιες τις οποίες λόγω του παιχνιδιού που παίζουμε χρόνια στην Ελλάδα (δηλαδή τον.... παπά) τις έχουμε και ξεχάσει και απολέσει την δυνατότητα να τις αντιληφθούμε καν στο γνωσιακό μας σύστημα (δηλ. πληρώνω τις υποχρεώσεις που μου αναλογούν και δεν χρεώνω το δημόσιο στην πρώτη ευκαιρία που θα μου δοθεί). Αν μιλάμε  για φορολογική δικαιοσύνη, με ενίσχυση της αναλογικής και άμεσης φορολόγησης πλούτου (και προσέξετε μιλώ για πλούτο και όχι μικρή ακίνητη περιουσία που βεβαίως είναι τεκμήριο πλούτου, στην Ελλάδα όμως δεν αποτελεί και αυτόματη αποδειξή του) και την παράλληλη μείωση της έμμεσης φορολογίας σε κοινωνικά και άλλα αγαθά πρώτης ανάγκης. Αν τέλος κάνουμε και την απαραίτητη υποσημείωση ότι ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός θα λειτουργήσει επιτέλους αναδιανεμητικά, τότε δεν βλέπω τον λόγο γιατι να μην συμφωνούμε. Αν μιλάμε για αύξηση ορίων ηλικίας τότε θα πρέπει να δούμε καμιά σοβαρή μελέτη δημοσιονομικών και πληθυσμιακών αναγκών προκειμένου να φτάσουμε σε μια λογική αναλογία του δουλεύουν 2 να συντηρήσουν 1, προκειμένου να στηριχθεί ο, πιστεύω συμφωνούμε όλοι σε αυτό, μηχανισμός ης κοινωνικής ασφάλισης (υπενθυμίζω ότι στο Αμέρικα δεν υπάρχει ανάλογο σύστημα, ώστε εκείνοι ουσιαστικά δεν χρειάζεται να ανησυχούν για ανάλογη κατάρρευση τέτοιων κοινωνικών κεκτημένων). Και αν πρόκειται για μια τέτοια διαλεκτική τότε πρέπει να αναγνωρίσουμε πως μια στροφή σε πολιτική κοινωνικής δικαιοσύνης και άρα πραγματικά αναπτυξιακής θα στοχεύσει έστω να εξασφαλίσει εργασιακή ασφάλεια και κίνητρα για την αποφυγή συνταξιοδότησης. Με λίγα λόγια να κοστίζει περισσότερο στον επιχειρηματία να απολύσει τον χειρώνακτα που δεν μπορεί να του προσφέρει πια ..(ναι δεν εννοούμε και πάλι ότι το κράτος θα φροντίσει να βρει δουλειά στον τομέα του, να μετατραπεί από μια εσφαλμένη αίσθηση υποχρέωσης, σε εργασιακό γηροκομείο), αντί να ενορχηστρώνει κάθε τρεις και λίγο εθελούσιες εξόδους προκειμένου τεχνηέντως να συρρικνώνει νούμερα, χωρίς να αντιλαμβάνεται ότι απογυμνώνει δημόσιες υπηρεσίες αποποιοτικοποιώντας τις όποιες πρότερες υπηρεσίες του στον πολίτη, αλλά και στην ίδια την αγορά, την οποία ως και πριν 4 μήνες κόπτωνταν να ικανοποιήσει…
Και για όσους θεωρούν ότι τελικά δεν απεδείχθη ότι το όλο πρόβλημα έγκειται στην πολιτική βούληση απολαύστε τον Μιχάλη Σάλλα να πλασάρεται ξαφνικά ως φιλάνθρωπος, τώρα που η κυβέρνηση του στερεί τα αποθεματικά που ελευθέρως μέχρι και χθες έπαιζε στα χρηματιστήρια και πρέπει να ισοσκελίσει τους προϋπολογισμούς του για να παίρνει ρευστό από τoν μηχανισμό των τραπεζών (ELA), κόβοντας κόκκινα δάνεια που μέχρι και χθες υπολόγιζε για να πάρει ακίνητα και να τα ρευστοποιήσει, αλλά και γενικά υπολόγιζε στα δυνητικά του ταμειακά αποθέματα.. Μέχρι χθες επέμενε στην πληρωμή των δανείων αυτών….. σήμερα φιλάνθρωπος….
Προσοχή ακόμα υπάρχουν πράγματα να αξιολογηθούν, όπως να μην είναι η Αριστερά απλά καλύτερη διαχειρίστρια της κρίσης και κυρίως το μνημόνιο (ναι ναι το αριστερό) του Ιουνίου, γιατί δεν τους βλέπω να μπορούν να περιμένουν, με "δημιουργική ασάφεια", μέχρι να βγουν οι Podemos..


Επομένως και με τον γιο του Μπόμπολα να πληρώνει (κάτι που μου αναφέρθηκε απο άνθρωπο που σχολιάζοντας την είδηση είπε αυτολεξεί σίγα μην πιάσαν τον Μπόμπολα.. πιο εύκολα πιστεύω οτι είδατε Αρειανό παρά οτι μια κυβέρνηση επέβαλλε το νόμο, όπως το κάνει για τον απλό πολίτη σε εκπρόσωπο του κεφαλαίου) σαν παράδειγμα που οι Δεξιοί, πρακτικά, τόσα χρόνια, απέφευγαν να χρησιμοποιήσουν.....πρώτο δείγμα θετικό... εύχομαι να λέμε το ίδιο και στο τέλος της θητείας...
και ακόμα δεν έχουμε δικάσει τους φασίστες, δεν έχουμε επιβάλλει την απλή αναλογική, δεν έχουμε κατοχυρώσει τις συλλογικές συμβάσεις, δεν έχουμε νομοθετικά και πρακτικά προστατεύσει την εργασία, δεν έχουμε επιβάλλει έλεγχο στην εργοδοσία, δεν έχουμε περιορίσει τα εξοπλιστικά για το 5% του ΑΕΠ για την Παιδεία, δεν.... έχουμε γήπεδο στη Ν. Φιλαδέλφεια!!
και αν αυτά σας φαίνονται ανέφικτα μεν, καλά δε, δείτε τους πίνακες να αντιληφθείτε τα ... δύσκολα...
και άντε να επαναληφθούμε και στο τέλος με αυτό που είχαμε τελειώσει στις 30/01 στο google+


καθένας μας έχει στους ώμους του..

Δεν υπάρχουν σχόλια: