Σελίδες

▼

Kokdi Suggests

▼

Απ' ευθείας Ραδιόφωνα / Radio Live

▼

Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου 2026

Sometimes a bit social But ALWAYS ANTIFASCIST

 


Πάντοτε είναι αρκετή μια δύκολη στιγμή να σε κάνει να επιστρέψεις στα γνώριμα. Τα γνώριμα όμως μετέρχονται μετά εξαιρετικής δυσκολίας, τόσο από απραξία που εγγυάται την απόσταση από την ευκολία στο γράψιμό, όσο και από το μούδιασμα που προκάλεσε το ερέθισμα που με ωθεί να επιστρέψω στο..."γράψιμο" κ όχι στον προφορικό λόγο που, όπως εσχάτως έμαθα, είναι πιο δύσκολα επεξεργάσιμος και έτι δυσκολότερα πιθανός να αποκρυσταλλώσει πλήρως ό,τι υπάρχει σε αυτό το συνοθύλλευμα που λέω κεφάλι. 



Δεν υπολόγιζα ποτέ πως μια είδηση πρόωρης αποφυλάκισης θα έκανε το κίνημα να αναζοπυρωθεί, παρά το γεγονός οτι πανευρωπαϊκά και παγκόσμια ίσως, δεν είχε κανένα λόγο να εφησυχάζει επειδή το μόρφωμα Χ.Α. είχε βγεί εκτός νόμου στην Ελλάδα, σαν εγκληματική οργάνωση• και πρέπει να το κάνουμε σαφές πως το μόρφωμα δεν καταδικάστηκε πολιτικά από το αστικό κράτος, όπως έκανε αντίστοιχα με τον κομμουνισμό σαν πολιτική ιδεολογία. Καταδικαστηκε επειδή σαν φασιστικό μόρφωμα που ήταν, νομοτελιακά επιδόθηκε (& συνελήφθη, γι' αυτό) σε αξιόποινες πράξεις του κοινού ποινικού κώδικά (όπως εκβιασμοί, απειλές, εξύβριση, προπηλακισμούς, πεστικές 20 εναντίον ενός, οργάνωση και εκτέλεση συμβολαίων θανάτου και γενικότερα πρακτικές οργανώμενου εγκλήματος, με ταυτόχρονα αποδεδειγμένο συναγελασμό μαζί του και συνακόλουθα συμμετοχή σε οικονομικά εγκλήματα όπως νομιμοποίηση εσόδων από παρανομές δραστηριότητες κλπ).


Η πολιτική ιδεολογία που εκπροσωπούσε η Χ.Α. και τα άτομα που ανέλαβαν (;) την πολιτική ευθύνη για τις πράξεις της, δεν υπήρξε ποτέ το αντικείμενο καταδίκης του αστικού κράτους• και υπήρξε τόσο αυτονόητο αυτό, από τη στγμή που ο δικηγόρος του μορφώματος Πλεύρης Senior χαιρετούσε ναζιστικά κάθε φορά που έμπαινε στην αίθουσα, διατεινόμενος πως..."παραγγελνε καφέ". Άλλωστε κ πρόσφατα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Μαρινάκης απάντησε αυτό ακριβώς στον Αβραμίδη. Δεν καταδικάστηκε ο φασισμός με την διάλυση της Χ.Α., δεν ποινικοποιήθηκαν οι ρητορικές μίσους που εμπεριέχονται εντός του, δεν αποπέμφθηκε η μισαλλοδοξία, η τυφλή πεποίθηση στην αξία της ρώμης/δύναμης έναντι του Λόγου σαν αντικοινωνικές, ή σαν εχθροί του συστήματος, όπως έγινε αντιστοιχώς σε άλλες ιδεολογίες του ακραίου χώρου• όπου η συνέπεια στη δίωξή τους, έχει οδηγήσει τις Αρχές σε άδικες συλληψεις και καταδίκες με πρόσχημα π.χ. αποτυπώματα σε φορητό αντικείμενο, ή περιστασιακές ενδείξεις που με την επιμέλεια των διωκτικών αρχών προέκυπταν στην ερευνητική διαδικασία• ή ακόμη και δολοφονιών• πάντοτε εις βάρος του ταξικού εχθρού του κεφαλαίου, εις βάρος του περιθωριοποιημένου, με τις μηδαμινές αντιστάσεις και δυναμικές αντίδρασης• και κυρίως της ιδεολογίας που δεν τον χρίζει λούμπεν προλετάριο αλλά μοχλό πρωτοπρίας και αλλαγής. Όπως έλεγε ο Πετρόπουλος κάποτε, το περιθώριο έχει μεγαλύτερη επαναστατική δυναμική, από τους επαναστάτες. Άλλωστε...



Αντιστοιχα στην επταετή κ πλέον δίκη της Χ.Α. υπήρξε αδιάλειπτη η προσπάθεια και του συστημικού κράτους να αποδειχθεί αν οι "άντρες" αυτοί ησάν καν παρόντες στο συμβάν Φύσσα, αν οι ηχογραφημένες φωνές τους είναι αυτές κ όχι προϊον κατασκευής των αντιδίκων (δλδ του αντιφασιστικού κινήματος ΚΑΙ ΟΥΧΙ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ) κλπ. Δεν χρείαζεται και πολύ μυαλό να καταλάβει κανείς πως το σύστημα αυτό, που αρχικώς συγκροτήθηκε από πρώην ταγματασφαλίτες και άλλους συνεργάτες των Ναζί σε θέσεις κλειδιά να ήταν προδιατιθέμενο έστω και τόσα χρόνια μετά και κατόπιν διαφόρων πολιτικών μετασχηματισμών για κάτι διαφορετικό από αυτό που ακούστηκε και απο τα ΑΡΔ οτι: "μια σοβαρη Χ.Α. είναι πολύτιμη", εν αντιθέσει φανταζόμαστε, με το τί θα ήταν ένα σοβαρό Κ.Κ. για την ισχύουσα καθεστηκυία ταξική κυρίαρχια / status quo.  


Αυτή η διάφορη αντιμετώπιση των πρακτικών των κατά τ' άλλα "ίδιων", ακραίων χώρων, αποδεικνύει αφενός πως για το αστικό κράτος δεν είναι το ίδιο να είσαι φασίστας και κομμουνιστής• στην 1η περίπτωση μπορεί και να είσαι εργαλείο προς μελλοντική χρήση σε περίπτωση κινδύνου (τύπου ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου)• ενω στην 2η περίπτωση είσαι αδιαπραγμάτευτα επικίνδυνος για το σύνολο. Κορυφαία, επίκαιρη έκφραση του συστημικού - αστικού φαινομένου, είναι η παγκόσμια σταση των αστυνομικών δυνάμεων παραδοσιακά απέναντι στα κινήματα αλλά και εσχάτως στο φαινόμενο του "οργανωμένου" σιωνισμού. ή στην  χορηγούμενη άνοδο της ακροδεξιάς• εφόσον λες Free Palestine σε συλλαμβάνουν με τον αντιρατσιστικό νόμο, ενώ αν χαιρετάς ναζιστικά είσαι με τη συνδρομή & συνοδεία Αστυνομίας• ή στην περίπτωση των σιωνιστών, που διατυμπανίζουν την γενοκτονία που σήμερα διαπράττουν και με τραγούδια ακόμη, εκφράζουν δημόσια και σε ξένες χώρες, οτι είναι καλό να σκοτώνεις Άραβές, στρώνουν κόκκινα χαλιά. Για το σύστημα που ζούμε, οι ναζιστές και γενοκτόνοι δεν είναι ρατσιστές για να συλλαμβάνονται με τον αντιρατσιστικό• πόσο δε μάλλον φασίστες. Απλά ακραίοι δεξιοί....είναι και άρα και συστημικοί και καθόλου ίδιοι με τους απεναντι• ίδιαιτερα σε ότι αφορά στο αστικό κράτος που πλασάρει και την καραμέλα των 2 άκρων. Η Μάγδα Φύσσα και το αντιφασιστικό κίνημα καταδίκασαν την Χρυσή Αυγή μην το ξεχνάμε αυτό• απλά η εξουσία συμμορφώθηκε στη λαϊκή απαίτηση 


Από το τέλος της Κατοχής και μετά, στη χώρα, με τις ευλογίες του ξένου παράγοντα, υιοθετήθηκε ένα αστικό σχήμα (που εξυπηρετούσε πρώτιστα το ντόπιο κεφάλαιο που όμως ήσαν εξαρτώμενο από τον ξένο παράγοντα) με τον Γέρο της Δημοκρατίας (των διώξεων) βιτρίνα, προκειμένου η χώρα αρχικώς να μεταστρέψει και στην συνέχεια να διατηρήσει, αντικομμουνιστική ταυτότητα για να πείσει ακριβώς τον ξένο παράγοντα πως θα εκχωρήσει ότι είχε συμφωνηθεί στη Γιάλτα, ΑΦΟΥ ΟΜΩΣ συνδράμει στο να εξαλείψει το κίνημα που απελευθέρωσε εν τέλει την Ελλάδα, δλδ το ΕΑΜ-ΕΛΛΑΣ και συνεπώς κ το ελληνικό παραρτημα του Κ.Κ.• & ποιοί καλύτεροι από εκείνους που ήσαν συνεπείς στον αντικομμουνιστικό αγώνα και σε συνεργασία με τον Ναζι - φασίστα κατάκτητη; Η νομοτέλεια της διαχρονικής συνεργασίας αστικού κεφαλάιου και ακροδεξιας αποδεικνύει περίτρανα εν τούτοις ότι ουδέποτε υπήρξε αντισυστημική, μα πάντοτε σε ευθεία συνεργασία με τα πιο συντηρητικά, έστω, κομμάτια του συστήματος. 



Τϊ όνομάζεται ακροδεξία ρωτάει ο μαλάκας ο Κατίδης που δεν ήξερε. Ακροδέξια όνομαζεται το μόρφωμα με εθνικοπατριωτικά χαρακτηριστικά, πολιτικές αποκλεισμών, διώξεων στην διαφορετικότητα και οικονομιών ακραία φιλελεύθερων με την έννοια του σύγχρονου παγκοσμιοποιημένου δόγματος που στην ακραία του μορφή προσπωποιείται σήμερα στο πρόσωπο του πορτοκαλί κλόουν• που όσο περιέργο και αν ακούγεται διατείνεται οτι είναι καλύτερος και στον πόλεμο αμα λάχει• τύπου: "πάμε πολεμο;", με άξιους μιμητές όσους κραυγάζουν περί αλυτρωτισμού και εμφανίζονται αίφνης και no politica σε χώρους με χαμηλή κοινωνική και ουσιαστική μόρφωση και κυρίως δίχως ταξική συνείδηση να πουλήσουν μεγαλεία περι υψηλων ιδανικών του παρελθόντος ενώ το μόνο που πουλάνε είναι δύναμη αντί ιδεών, ανελευθέρια αντί πολυφωνίας, μισαλλοδόξια αντι επικοινωνίας. Αυτοί που απαιτούν δημοκρατικότητα στην απεύθυνση και όταν αντιπαρατεθούν μαζί σου, φέρονται αναλόγως των ιδεολογικων τους προγόνων: σαν Ναζί για να κατοχυρώσουν πως επειδή μπορούν, είναι και δίκαιοι και ορθοί και πως δουλεύουν για το καλό ενός συνόλου ταγμένου στην δική τους ιδεολογία• ενός συνόλου που κακά τα ψέμματα αποκλείει σημαντικά κομμάτια αγοραστικής δύναμης που και οι ίδιοι οι αστοί δεν επιθυμούν να χάσουν και πολύ περισσότερο να καταδικαστούν ηθικά γιαυτό. Εξ ου και η προφανής αντίδραση του αστικού κράτους είναι να κρατά συνειδήτα αποστάσεις και κυρίως να βασίζεται στα νομοθετήματά του, που απολύτως ταξικά και όχι βάσει δικαίου, να αποφασίζουν πότε είναι ένας αγωνιστής και πότε τρομοκράτης• πότε κοινός εγκληματίας, μα ποτέ απλά Φασίστας και άρα νομοτελειακά κοινός εγκληματίας• και εχθρός της Δημοκρατίας τουλάχιστον, που αστικά έχεις αναγνωρίσει σε άλλους πρωθύστερα. 


Δεν είναι αντισυστημικός ο φασισμός
• δεν μέμφεται τον καπιταλισμό• εξαρτάται από αυτόν, αφού το μοντέλο που υπηρετεί βασίζεται πάνω στο ισχύον σύστημα παραγωγής και στην στρατιωτική υπεροχή και δεν προτείνει τίποτα διαφορετικό του καπιταλιστικού συστήματος. Αντίθετα, μέμφεται το αστικό ιδεολογημα περι ισότητας, ισονομίας και αδελφότητας, αφού ο φασίστας αποκλείει, δεν ενσωματώνει, εχθρεύεται, σαμποτάρει και καταστρέφει το γείτονα του για ζωτικό χώρο, δεν συνεργαζεται, δεν διαπραγματεύεται, ενώ όταν μετέρχεται δημοκρατικών διαδικασιών, το κάνει με οπορτουνιστικά χαρακτηριστικά, που θυμίζουν και λίγο μακιαβελική πρακτική φέουδων• άρα κατά των αστών που διακύρηξαν άλλα, άλλα έπραξαν και, έχουν απομείνει μόνοι να υπερασπίζονται αυτό το σύστημα παραγωγής, απέναντι στα γνήσια τέκνα τους, που έχουν ιστορικά αποδειχθεί χειρότεροι πατριδέμποροι, πολεμοκάπηλοι & καπιταληστες από εκείνους.


Στην πράξη έχουμε δει οτι η διαφορά του φασίστα από έναν φιλελεύθερο καπιταλιστή είναι πως στη θέση του ρατσισμού και την μισαλλοδοξίας σε καταπίεζουν οι απαιτήσεις των μεγάλων επιχείρησεων για υπερκέρδη και για υπεραξία που καλείσαι να παράγεις
• ή να καταστραφείς προσπαθώντας. Και όμως, οι απαιτήσεις αυτές των επιχειρησεων είναι και αυτές ποτισμένες, με τις ίδιες καθεστηκυίες πρακτικές του ρατσισμού. της πατρισρχίας και της εθνικοθρησκευτικής μισαλλοδοξίας που διαχρονικά πρεσβεύουν σε απόλυτο βαθμό οι φασίστες• επομένως πού είναι η διαφορά ενός ακροδεξιού επιχειρηματία με έναν π.χ. κεντρώο επιχειρηματία; Για όσους διατείνονται περί αντισυστημικότητας και αποστάσεων.


Είπαμε κάποιοι από εμάς δεν καταδικάζουμε την βία απ' όπου και αν προέρχεται
• καταδικάζουμε όμως  απερίφραστα τον φασισμό απ' όποιο καπιταλιστικο μετερίζι και αν εκφράζεται. Δεν καταδικάζουμε την αντιφασιστική βία αναγνωρίζοντας πως δεν υπάρχει άλλος τρόπος να αντιμετωπίσεις εναν φασίστα εφόσον σε αστυνομεύει, είναι στο χώρο εργασίας σου και σε βρίσκει στο δρόμο μονάχο• γιατί κάποιοι δεν χρειαζόμαστε αγέλη για να μπορούμε να κυκλοφορήσουμε τις ιδέες που πρεσβεύουμε. Το αντιφασιστικό κίνημα δεν θα προκαλέσει τη βία• θα προκαλέσει μόνο τους φασίστες που την πρεσβεύουν• επομένως πως θα μπορούσαμε να καταδικάσουμε την βία στη βία των φασιστών; πως μπορούμε να καταδικάσουμε την βίαιη απάντηση του κινήματος ακόμα και αν η φασιστική/κρατική βια δεν στραφεί αρχικά κατά του και εκφραστεί κατά άλλων ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, ριζοσπαστικοποιώντας τις; Το κίνημα αναμένουμε πως θα προστατέψει στο σύνολο τους όσους χρειάζονται προστασία. Γιατί μια κοινωνία (και άρα ένα κίνημα εκπορευόμενο της) δεν κρίνεται από το πως παλαμοκροτά τους αρίστους της, αλλά από το πως προστατεύει τους αδύναμους της Δεν πρέπει να φοβόμαστε ακόμη και τους λύκους που βγαίνουν παγανιά και να έχουμε πίστη στο κίνημα με μόνη προοπτική οι αστοί να σφίξουν στα σκυλιά τους τα λουριά και για να έχουμε για λίγο περισσότερο επίφαση κοινωνικής ειρήνης. Είπαμε, δεν γίνεται να είναι όλη η βία καταδικαστέα. Είναι αυτή που είναι κοινωνικά απρόσφορη και γίνεται για να κατοχυρωθούν εξουσιαστικές σχέσεις υπερ μειοψηφιών, εντός κοινωνικού γίγνεσθαι. Γιαυτό όταν το παιχνίδι θα είναι νομοτελειακά αυτό, παρά τις αστικές ευγένειες πρέπει να πάρεις θέση.  


Τί μπορώ να κάνω; πως μπορω να πάρω θέση; να βάζεις τα πράγματα στην θέση τους διαπράτοντας διατάραξη εθνικής προπαγάνδας, ή ενίοτε και κανονικών πλυντηρίων στους 90 στους φασίστες και στα εγκληματα τους, στον πρώτο σου ταξικο εχθρό• τον ζόφο της μέσας τάξης• τον κυρ παντελή που αύριο δεν θα διστάσει να χαιρετά ναζιστικά, αν βεβαιώσει πως με τούτο θα αποκτήσει μια κάποιου είδους εύνοια έναντι των υπολοίπων. Σε αυτόν που μπορεί να αναγνωρίσει πως υπήρξε Μεσσίας, που μάλιστα προσκυνά, που διακύρηξε οτι ο μόνος δρόμος για την σωτηρία είναι η κατάργηση της ιδιοκτησίας, πριχού γίνει στο μυαλό του, ο Μεσσίας αυτός, κρίτηριο μίσους και διακρίσεων. Σε αυτόν που συγκινείται από το έπος της εθνικής αντίστασης πριχού χαρακτηρίσει τον Άρη συμμορίτη• σε εκείνον που συγκινείται από τον Μεγαλέκο πριχού γίνει αυτός αιτία πολέμου με τις γείτονες χώρες. Σε αυτόν που διατείνεται οτι όλα είναι ίδια• πως δεν υπάρχει τίποτα να κάνουμε να αντιδράσουμε ή ότιδήοτε προκρίνει ως πιο αναγκαίο πολιτικά και κοινωνικά. Ιδίαιτερα σε αυτον το τελευταίο πρέπει να του  απαντήσουμε άμεσα πως απλά είναι Δεξιός που αναπαράγει ακριβώς αυτή την εθνική προπαγάνδα πλυντηρίων. 



Το κοινωνικοικονομικό μοντέλο της προόδου όμως. δεν βρίσκεται εντός καπιταλιστικού συστήματος, εξ ου και όσοι το υπηρετούν είναι πράγματι αντισυστημικοί αν αυτό είναι το ζητούμενο• επομένως δεν είναι ίδιοι. Και χειρότερα αποδεικνύεται πως όχι απλά κάποιοι δεν είναι ίδιοι, αλλά και πως κάποιοι είναι ακόμη χειρότεροι από αυτούς που ψάχνουμε να αντικαταστήσουμε στο παιχνίδι - φενάκη που ονομάζουμε αντιπροσωπευτική, κοινοβουλευτική, αστική δημορατία• μην θυμίσουμε το γνωστό μότο πως αν οι εκλογές (το μόνο μέσο μιας κάποιας λαικής παρέμβασης και συμμετοχής) αλλάζανε πράγματι τα δεδομένα θα ήσαν παράνομες από το αστικό κράτος. Άρα εκ προοιμίου αναγνωρίζουμε την δομική αντίφαση του να μπορεί να είναι πράγματι μια τέτοια διαδικασία, τόσο αντιπροσωπευτική, όσο ακόμα και δημοκρατική με τους όρους που η εκπροσώπηση αυτή καλείται να πραγματωθεί. Παρ' όλα ταύτα τα ποσοστά των εκλογών δύνανται με συμμετοχή άνω του 50 τοις εκατό αποδεικνύουν μια κάποια κοινωνική δυναμική χαρτογραφώντας τον έλληνα ψηφοόρο σε μια μεγάλη πλειοψηφία κινούμενο μεταξύ ήπιων πολιτικα κοινωνικών ιδεολογημάτων προτάσσωντας την κοινωνική ειρήνη και την κατοχύρωση ανταγωνισμού και κέρδους περισσότερο από όποιο άλλο κοινωνικό πυλώνα (ασφάλιση περίθαλψη, παδειά κλπ). Η άκρα αριστερα και άκρα δεξια, σύμφωνη με την προπαγάνδα/καραμέλα των 2 άκρων, συγκεντρώνει περίπου ποσοστά που δεν υπερβαίνουν αθροιστικά μεταξύ τους το 15 τοις εκατό ανά "άκρο". Αντιφασίστες όμως υπάρχουν και στο ζόφο της μεσης τάξης• δυνητικά τόσοι, όσοι κρυφά ή φανερά, εμφανίζονται ως συμπαθούντες το φασισμό. Εκεί βρίσκεται και το μεγάλο στοίχημα του αντισφασιστικού κινήματος• να κερδίσει τον αναποφάσιστο υπερ του. Δεν είπαμε να τον πείσει και για την αποτυχία του καπιταλισμού• αρκεί να του γίνει όσο σαφές είναι και στον υπόλοιπο κόσμο που διαθέτει κριτική σκέψη πως το όποιο φασιστικό μόρφωμα είναι περισσότερο καπιταλιστικό παράγωγο (και άρα συστημικό) με πρώτιστο στόχο να καταπολέμησει τον πραγματικό αντισυστημικό εχθρό. 

Μόνο με όρους ζούγκλας μπορεί να θεωρηθεί θεμιτό να είσαι φασίστας.
Και οι ανθρώπινες κοινωνίες έχουν αποδείξει οτι ξεπερνώντας αυτούς ακριβώς τους νόμους της ζούγκλας έχει γίνει μπορετό να έχουμε κοινωνίες ανθρώπινες. Επομένως ανθρώπινη κοινωνία και φασισμός είναι όροι που αποδεικνύονται, τόσο ηθικά, όσο και λογικά, αναντίρρητα αντιφατικοί. Επομένως δεν είναι όλοι ίδιοι• ούτε ηθικά, ούτε λογικά. Πρέπει να δειχθεί λοιπόν και γιατί, όπως επαναλάβαμε,  δεν αντιμετωπίζονται και το ίδιο από το αστικό κράτος. Επειδή ακριβώς δεν είναι ίδιοι ούτε ποιοτικά ούτε αξιακά. Ναι, δεν είναι ίδιος π.χ., αυτός που καταδικάζει την γενοκτονία στη Γάζα με έναν κάποτε αρνητη του ολοκαυτώματος που τώρα εμφανίζεται θιασώτης του σιωνισμού• και όμως, ο ένας συστημικά αντιμετωπίζεται έως και εθνικός μειοδότης, ενώ ο άλλος, εξίσου συστημικά, είναι υπουργός Υγείας, πρώτος σε σταυρούς στην εκλογική του περιφέρεια, με βουλευτική ασυλία και αδιευκρίνιστα ποσά. Γιατί; όνο, όνο ήτο που είπαν κάποτε και οι λάτρεις του ελληνισμού πατριδοκάπηλοι φασίστες


Η γνώση των διαφορών και η διάλυση των μύθων πρέπει να είναι πρώτο μέλημα όσων δεν μπορούν να βρίσκονται στο δρόμο δίνοντας την καλή μάχη για όσους δεν μάχονται καλά (doing the good fight for those who cant fight good). Και για κάτσε ναούμε, που θα λέγε και ένας στο καφενείο δεν τονε ξεύρετε, οι κομμουνισταί, που λέτε οτι δεν είναι το ίδιο με τον δικτάτορα γιατί μας λένε για τα εγκλήματα του ναζισμού και του σταλινισμού (εξομειώνοντας συστήματα και όχι πρακτικές ατόμων με συγκέντρωση εξουσιών); η προφανής απάντηση είναι οτι 29 κατασκευαστες πλυντηρίων ξέρουν (πως να μην γίνουν ποτέ περισσότεροι) πως να ξεπλένουν και στο όνομα της προσφιλούς προπαγάνδας που χάραξε ο Γκαίμπελς, να εξισώσουν την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, την καθολική ασφάλιση, εκπαίδευση, στέγαση και εργασία, με την ιδεολογία της εξασφάλισης ζωτικού χώρου μιας ανώτερης φυλής
• εξισώνουν τη Σιβηρία με το Αουσβιτς, τον εκτοπισμό των πολιτικών αντιφρονούντων με το ολοκαύτωμα ουχί μόνο μιας φυλής, αλλά οποιουδήοτε ήσαν ακατάλληλος στα προτάγματα της φυλής των υπερανθρώπων• με πρώτους στη λίστα τους κομμουνιστές αντιφασίστες για ευνόητους λόγους. Με τις συγκρίσεις να είναι από μόνες τους ικανές να σε πείσουν για τη λογική του να συντάσσεται κανείς με τους εθνικοπατριώτες (ιδιαίτερα ως έλληνας), να πάμε και λίγο στην ουσία του επιχειρήματος των 2 άκρων• με ποιό πρόσχημα κάνουν τέτοια αήθη εξομείωση; 
Μα γιατί σου λέει ο ιστορικός και οι δύο μετέρχονται της βίας (δικτατορία
του προλεταριάτου) στην κατάληψη και διαχείριση της εξουσίας. Και πάλι, πολύ λογικά και ήρεμα, θα ρωτήσω, όπως έκανα και παραπάνω: είναι η ίδια η βία της γκεστάπο και των ταγμάτων ασφαλείας με τους επαναστάτες που σφάξανε τους "κακομοίρηδες" τους τσάρους; Ίδια η προβοκάτσια στη Γερμανική Βουλή και η εισβολή στη Τσεχοσλοβακία με την Οκτωβριανή επανάσταση και (για να προγκήξω και τους αστούς) με την Γαλλική Επανάσταση; Ίδια η βία της Ναζιστικής Γερμανίας, με τη βία που τελικά την υπέταξε, καταλαμβάνοντας το Βερολίνο
• περιμένοντας τους Συμμάχους μέχρι δήθεν να απελευθερώσουν την Ευρώπη (για να ακολουθήσουμε και το αγαπημένο αφήγμα της Δύσης) από ένα ήδη ήττημενο εχθρό από τους Σοβιετικούς; Ίσως εκεί να εγκειται και το πρωτόλειο μίσος όσων νοσταλγούν τον εθνικοσοσιαλισμό και τις πρακτικές του, που αποτυπώνεται στη φράση του Ζούκοφ: "Απελευθερώσαμε την Ευρώπη από τον φασισμό και αυτό δεν θα μας το συγχωρήσουν ποτέ" 


Και πως θες δηλαδή, επιμένει ο κυρ παντελής, να σου δώσει ο γαιοκτήμονας τη γη που απέκτησε, είτε με τον ιδρώτα των άλλων, είτε με το σπέρμα του μπαμπά του; Μάλλον δεν θα τη δει χριστιανικά, μάλλον θα προσπαθήσει, αν όχι να κρατήσει τα λιόφυτα του και να ανατρέψει και τη λαική κυριαρχία• και επειδή σε μια λαοκρατία δεν είναι θέμα δημοκρατίας η κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, αλλά πολιτική επιλογή της πλειοψηφίας που κινεί το τροχό της οικονομίας, θα άξιζε σε αυτούς τους γαιοκτήμονες να πάθουν, ό,τι αντιστοίχως και για διαφορετικούς λόγους, έπαθαν οι εβραίοι κεφαλαιούχοι της ευρώπης και δυστυχώς όσοι φτωχοί μοιράζονταν την ίδια ράτσα μαζί τους. Σας μοιάζει το ίδιο; 




Και τελικά αφού η βία είναι ο κοινός παρονομαστής, εσύ ποιών τη βία θα υιοθετούσες, αφού τα "διλήμματα" που πρώτος ο φασισμός βάζει είναι ή εμείς ή κανείς; θα ήσουν θύμα, ένας Γκάντι υπέρ της κοινωνικής ειρήνης και συμφιλιώσης, ή θα θέσεις το δικό σου δίλημμα: "ή όλοι (εκτός απο φασίστες) ή κανείς"; Εφ' όσον η βία θα είναι το μέσο διαλόγου, εσύ με ποιά πλευρά θα είσαι; Με τους δυνατούς για τους λίγους και καλούς, ή με τους πολλούς για όλους (εκτός από φασίστες);



Έχουμε πει οτι δεν καταδικαζούμε τη βία απ' όπου κ αν προέρχεται επομένως πείτε μου γιατί είναι κακός ο αντιφασισμός όταν επιδιώξει να κάνει στους φασίστες αυτό που επιδιώκουν οι φασίστες να κάνουν στο σύνολο της κοινωνίας, επιτιθέμενοι αρχικά στους ξένους, στους διαφορετικούς. στους ομοφυλόφιλους, στους κομμουνιστές, στους μουσουλμάνους; Δεν είναι το σύνολο της κοινωνίας κυρ παντελήδες• είναι ένα αμάλγαμα από όλα εκείνα τα στοιχεία που κάνουν μια κοινωνία πολυσυλλεκτική και αλληλέγγυα, ικανή για μεγαλύτερα πράγματα από το να αιματοκυλίσεις το πλανήτη στο όνομα μιας φυλής. Αν ήσαν τόσοι οι κυρ παντελήδες θα είχαμε τον Φύρερ για αρχηγό κράτους. Και πρέπει να δείξουμε ακριβώς αυτό. Πως ο ζόφος της μέσας τάξης αν και μεγάλος, δεν αποτελεί το ΣΥΝΟΛΟ όμως της κοινωνίας μας, αμφιβάλλω αν και εν τοις πράγμασι, αποτελεί έστω, την πλειοψηφία της. Πού είμαστε οι υπόλοιποι; Η ανάθεση είναι επιλογή των αστών• δεν γίνεται να γίνεται δικό μας προκάλυμμσ και άλλοθι• επομενως το ζητούμενο είναι η ενεργός συμμετοχή και όχι η άκοπη καταδίκη μέσω πληκτρολογίου (καλή ώρα), ούτε όμως και η ανάθεση. Αλλά από κάπου πρέπει να αρχίσει κανείς, προκειμένου και να πάρει θέση και να την διατρανώσει ως κυρίαρχη, όχι με την έννοια της ατομικής ή αγελαίας δύναμης και ταξικής καταγωγής, αλλά με την έννοια της πλειοψηφούσας αρχής που αποσκοπεί στην ενσωμάτωση, που επιδιώκει την ειρήνη και την συνεργασία και όχι το μίσος και τον φανατισμό. Γιατί ούτε και εκεί (και κυρίως εκεί) δεν είμαστε ίδιοι• μπορεί να μην είμαστε το πρότυπο της κοινωνικής ειρήνης, να μας φωνάζουν καρπαζοεισπράκτορες οι φασίστες, όμως δεν πνίγουμε παιδιά στο Αιγαίο απλά για να μην φαίνομαστε τέτοιοι στη "κρίση" τους• και πολύ περισσότερο, δεν παλαμοκροτούμε όταν βλέπουμε αυτό να συμβαίνει, με ότι και αν αυτό συνεπάγεται για την ποιότητα του είναι μας. Και η παραδοξολογία γίνεται ακόμη μεγαλύτερη όταν αντιλαμβάνεσαι οτι οι θιασώτες του "έλα μωρέ όλοι ίδιοι είναι", είναι αυτοί που κόπτωνται περισσότερο να μην είναι ίδιοι με τον διπλανό τους, λέγοντας πως "όλα τα δάχτυλά δεν είναι ίδια"• για να παραλάβουν την πληρωμένη τους απάντηση με το Σεξπηρικό: "ναί δεν είναι όλα τα δάχτυλα ΟΜΟΙΑ (έχει μεγάλη διαφορά από το επίθετο "ίδιος" ιδιαίτερα όταν ομιλείς μια γλώσσα με δυναμική και ευκρίνεια στην περιγραφή εννοιών), όταν τα σπάσεις όμως το ίδιο πονούν• αν τα κόψεις, το ίδιο θα ματώσουν"• και βέβαια, παρ' ότι ανόμοια, έχουν εν τούτοις την ίδια, ισάξια χρησιμότητα, στη συνολική λειτουργία ενός χεριού.
Θα σταθούμε έως το τέλος• όσοι απο εμάς μπορούν, θα τρέξουν, όχι μακρια, αλλά στη φωτιά• άλλοι που μπορούν, θα παλέψουν• και οι υπόλοιποι θα σταθούν στη λαίλαπα αν χρειαστεί. Αλλά όλοι όσοι διαθέτουν πεποίθηση που αγκαλιάζει την πρωτοπορία, ακόμη και όσοι ταλανίζεστε από την ματαιότητα του πολιτικού παιχνιδιού• θυμηθείτε οτι εδώ έχουμε να κάνουμε με αξίες πανανθρώπινες και αναλόγως, πρέπει να πάρουμε θέση. Ακηδεμόνευτα, και άφοβα, στις πλατείες, στους χώρους εργασίας, οπουδήποτε υπάρχει κοινωνική δραστηριότητα• να καλούμε τα μυαλά στο Λόγο που συνθέτει βίωμα και εμπειρία για να ψιθυρίσει μια καθολική αυταπόδεικτη αλήθεια στη καρδιά, που την αφουγκράζεται με την ίδια λαχτάρα και αναγνώριση, ασχέτως φύλου, χρώματος, θρησκείας, εθνικότητας, προσανατολισμών, σεξουαλικής ταυτότητας, διαταξικά• 
και όχι στο αντιδραστικά καθοδηγούμενο, δήθεν αρχέγονο ένστικτο, που ουρλιάζει στους χειρότερους φόβους του ανθρώπου, άκριτα να υποταχθεί
• να είμαστε εφαλτήριο για κριτική σκέψη και όχι για αμάσητη υπακοή στην ρητορική διαστρεβλώσεων εννοιών και δεδομένων• να προωθούμε και να ενισχύουμε την σύνθεση, την συμμετοχή και την αλληλεγγυή σαν δύναμή μας και όχι, σαν να είναι η δύναμή μας, ένα ακόμη μετρήσιμο τεκμήριο εξουσιαστικής υπεροχής• να καταδικάζουμε απερίφραστα τους φασίστες και τις πρακτικές τους και ως ένοχο πάντα να αντιμετωπίζούμε το φίδι και τα αυγά του, όσες φορές και αν το θελήσουν κάποιοι αυτό να επιστρέφει. Να θέτουμε στα ψευτοδιλήμματα τις επιλογές μας, που είναι υπερ της ειρήνης, κατά των διακρίσεων και των αποκλεισμών. Την πεποίθηση για έναν κόσμο που να αφορά επιτέλους στην πραγματική κοινωνικοποίηση του καλού. Για το σύνολο και όχι για τη μοναχική δόξα της πατρίδας, του Θεού, ή της παρτίδας μας• το καλό του συνόλου και της συλλογικής υπευθυνότητάς του, έναντι του ατόμου και της ανήμπορης ευθύνης του• ένα κάλεσμα για συμμετοχή παρά για ανάθεση• μια συνειδητή στροφή στο μονόδρομο που μας περικλείει όλους και όχι μόνο κάποιους• γιατί δεν υπάρχουν εναλλακτικές, ούτε διαπραγμάτευση απέναντι στο φασισμό. 


ALL RAMBLINGS HERE



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου